Σελίδες

Δευτέρα, 21 Μαΐου 2012

φτου...

...με την καλή την έννοια!

Το ιστολόγιον, αντιλαμβανόμενο την κρισιμότητα των ημερών, προβαίνει σε τούτη τη δημοσίευση ως κοινωνική προσφορά σε όλους εκείνους που χρειάζονται ένα φτου... (για το μάτι, βεβαίως βεβαίως).


Με τις υγείες σας! 

Κυριακή, 20 Μαΐου 2012

Αιδώς Αργείοι

και είπε ο Έκτορας στους Τρώες...

"...αλλά να πολεμάτε πυκνά συγκεντρωμένοι γύρω από τα πλοία.

Κι αν τύχει κάποιος από σας χτυπημένος ή τραυματισμένος να συναντήσει πρόωρα το θάνατο και τη μοίρα ας πεθάνει·

Όμως ο θάνατος για κείνον που την πατρίδα υπερασπίζεται δεν είναι επονείδιστος.

Θα μείνει ζωντανή η γυναίκα του και τα παιδιά του τα ανήλικα να συνεχίσουν τη γενιά

κι απείραχτο το σπίτι και το βιος του, σαν θα σαλπάρουν οι Αχαιοί για τη γλυκιά πατρίδα".


‘Ετσι είπε και ξεσήκωσε το πάθος και το θάρρος στον καθένα.




και είπε ο Αίαντας στους Έλληνες...

"Ντροπή Αργείοι! Το μόνο βέβαιο που τώρα μας περιμένει είναι να χαθούμε ή να σωθούμε και να διώξουμε τη συμφορά απ’ τα πλοία.

Αλήθεια, ελπίζετε πως, αν κυριεύσει τα πλοία ο Έκτορας με την κυματιστή τη χαίτη

στην περικεφαλαία, θα γυρίσετε με τα πόδια στην πατρίδα του ο καθένας;

Αλήθεια, δεν τον ακούτε που ξεσηκώνει ολόκληρο το λαό του,

τον Εκτορα που οργισμένος λαχταρά τα πλοία μας να κάψει;

Και, βέβαια, δεν μας προσκαλεί σε χορό, αλλά σε μάχη.

Κι όσο για μας, καμιά σκέψη ή ιδέα δεν είναι καλύτερη από τούτη,

Από το να ενώσουμε δηλαδή τα χέρια με την ψυχή μας σε μάχη σώμα με σώμα.

Γιατί είναι προτιμότερο την ίδια χρονική στιγμή να σκοτωθείς ή να σωθείς

στην πεισματώδη μάχη, παρά να βασανίζεσαι μια ζωή εδώ κοντά στα πλοία από κατώτερους άντρες
".

‘Ετσι είπε και ξεσήκωσε το πάθος και το θάρρος στον καθένα.


                                                                          Ιλιάδα  Ο  494 -  514

[...λλά μάχεσθ' πί νηυσίν ολλέες· ς δέ κεν μεων
βλήμενος έ τυπείς  θάνατον καί πότμον πίσπ
τεθνάτω· ο ο εικές μυνομέν περί πάτρης
τεθνάμεν·  λλ' λοχός τε σόη καί παδες πίσσω,
καί οκος καί κλρος κήρατος, ε κεν χαιοί
οχωνται σύν νηυσίν φίλην ς πατρίδα γααν
ς επών τρυνε μένος καί θυμόν κάστου.]

[...αδώς ργεοι· νν ρκιον  πολέσθαι
έ σαωθναι καί πώσασθαι κακά νην
 λπεσθ'  ν νας λ κορυθαίολος κτωρ
μβαδόν ξεσθαι ν πατρίδα γααν καστος;
 οκ τρύνοντος κούετε λαόν παντα
κτορος, ς δή νας νιπρσαι μενεαίνει;
ο μάν ς γε γε χορόν κέλετ΄λθέμεν, λλά μάχεσθαι.
μν δ' ο τις τοδε νόος καί μτις μείνων
  ατοσχεδί μξαι χεράς τε μένος τε.
βέλτερον  πολέσθαι να χρόνον έ βιναι
 δηθά στρεύγεσθαι ν αν δηϊοττι
δ' ατως παρά νηυσίν υπ' νδράσι χειροτέροισιν.
ς επών τρυνε μένος καί θυμόν κάστου]


Κείμενο και Μετάφραση απο: http://users.sch.gr/statpapako/edosargii_1.htm