Σελίδες

Παρασκευή, 9 Δεκεμβρίου 2011

Μηχανική Αντοχή ΙΙ


Αντοχή             θραύση                                μεταβολή

                     παραμόρφωση                                                               όρια

φορτίο                                       κίνδυνος                                   παραδοχή

             στήριξη                   επιφάνεια                                      υποχώρηση

       έλεγχος            κόστος                    ασφάλεια

 φόρτιση                          εναλλαγή              ακαμψία

                δομή                    ελαστικότητα                        στρέβλωση

     ευστάθεια                                καταπόνηση

                         θλίψη                                     κάμψη 

λυγισμός           κρούση            Αντοχή



μα ό,τι κι αν γίνει, υπάρχει πάντα μια προστασία διαθέσιμη: Η Αδράνεια*...

-------- (πρόταση περιορισμένου χρόνου που αυτοκαταστράφηκε)

*Αδράνεια λέμε την  ιδιότητα της ύλης σύμφωνα με την οποία, κάθε σώμα αντιστέκεται σε όλες τις δυνάμεις που προσπαθούν να μεταβάλλουν την (κινητική) κατάστασή του. 


Α! και να θυμάσαι πως όσο αυξάνεις τις "δομές", η Αδράνεια υπερ-πολλαπλασιάζεται. 

35 σχόλια:

  1. στα αντικείμενα αρέσει να κάνουν ότι ήδη κάνουν...
    ποτέ δεν κλωτσάμε χαλικάκια!
    σεβασμός στον 1ο νόμο της φυσικής!την τεμπελιά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. και στο νόμο της ελάχιστης αντίστασης...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Να υποθέσω δηλαδή ότι η "αδράνεια" για τη φυσική είναι κάτι σαν το "υπερεγώ" για την ψυχανάλυση;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. αν μου θυμίσεις τι είναι το υπερεγώ, ίσως καταφέρω να απαντήσω.

    (θυμάμαι οτι υπάρχει το εγώ το υπερεγώ και το αυτό. ναι;)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Η αδράνεια έχει πολύ "ψωμί" ως έννοια. Προς το παρόν βλέπουμε την κίνηση ως κεκτημένη ταχύτητα. Αναμένουμε για το παρακάτω.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Συγχώρεσέ με, μα θα προσπαθήσω όσο είναι εφικτό να αποφύγω τους «ψυχοτεχνικούς» ορισμούς. Η μηχανική κι η φυσική μου μοιάζουν πιο έντιμες, αν και τελικά τα αυθαίρετα συμπεράσματα είχαν πάντα έναν λυρισμό που με γοήτευε παράφορα, ως μια επιπλέον πραγματικότητα.
    Φυσικά, λοιπόν, αν δούμε την εξίσωση από την άλλη πλευρά ίσως τότε εντέχνως και ακίνδυνα, καταφέρω να σου δώσω έναν πιο συνεπή ορισμό του «υπερεγώ». Γι αυτό ‘καπηλεύομαι’ κάποιες από τις δικές σου λέξεις... «Όρια, έλεγχος, ασφάλεια, ακαμψία, δομή, ευστάθεια».
    «Ψυχοτεχνικά», τώρα, ας πούμε πως η αδράνεια είναι για το «ψυχικό όργανο» (μα ούτε ένα υπονοούμενο αυτοί οι ψυχαναλυτές;) το αντίθετο της libido. Το ένα σε σπρώχνει προς τη ζωή, την κίνηση και το άλλο προς το θάνατο, τη στασιμότητα. Μη με ρωτήσεις ποιο κατευθύνει που. Πολλές φορές έχω εντός μου αναρωτηθεί για την εγκυρότητα αυτής της θεωρίας. Έχω ζήσει κινήσεις που σκοτώνουν και ακαμψίες που σώζουν και το αντίστροφο. Θεωρητικά λοιπόν κατά μια έννοια και μεταξύ άλλων, το Υπερεγώ σε καταστέλλει ενώ το Εκείνο (Αυτό) σε πυροδοτεί. Πολύ απλοϊκά και πολύ γενικευμένα, ναι;
    Λυρικά, θα πρέπει να σου παραθέσω ποιητές… Ο Καβάφης δεν είναι που αγαπάς, αν κρίνω από παλιότερες δημοσιεύσεις; Αυτό θα μπορούσε να είναι ένας ορισμός της αδράνειας και του υπερεγώ…
    http://www.kavafis.gr/poems/content.asp?id=151&cat=1

    Σ’ ευχαριστώ για το χώρο - χρόνο : )

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Ω! Μα ελάτε τώρα!

    Η "θλίψη" τι είναι; Ιδιότητα της ύλης ή νόμος της μηχανικής;;;

    Και γιατί αφαιρέσατε την "πρόταση περιορισμένου χρόνου";

    Αν θυμάμαι κάτι από φυσική -που δεν θυμάμαι και πολλά...

    Σύστημα δύο μόνο σωμάτων. Σώμα Α: ακίνητο. Σώμα Β: κινείται.

    Σ' αυτό αποκλειστικά το σύστημα, το σώμα Α κινείται ως προς το σώμα Β και το αντίστροφο.

    Σώμα Α [ακίνητο] θεωρεί [ψευδής συνείδηση] ότι κινείται το ίδιο [ως προς το σώμα Β].

    "Move...", λέει στο σώμα Β [το κινούμενο]. "If you dare!"

    Kαλό σας βράδυ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. @ Nils Holgersson

    Περί των "αντιθέτων": "αδράνεια" και "libido" [Όπως και να πούμε. Δεν έχει σημασία.]

    Αυτό που μας χαρίζει ζωή δεν είναι, ταυτόχρονα, κι αυτό που μας οδηγεί στο θάνατο;

    Διαλεκτική; Ναι, έτσι περιγράφονται οι "αλήθειες". Περιγράφονται... Στην πραγματικότητα δεν υπάρχει καμία αντίφαση...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. @ Ρακος Κουρελάριος
    Πόσο συμφωνούμε στο ότι δεν έχει σημασία...
    Η κατάληξη είναι πάντοτε η ίδια εξάλλου.
    Αυτό όμως που μας καθορίζει είναι κυρίως το αν στο "θάνατο" φτάνουμε ή τον περιμένουμε.

    Στην πραγματικότητα δεν υπάρχει καμία αντίφαση γιατί υπάρχουν άλλες τόσες αλήθειες που επιβεβαιώνουν κάθε μια από αυτές ξεχωριστά...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Φίλη μου, όπως πολύ σωστά επεσήμανες η αδράνεια είναι βασική ιδιότητα της ύλης. Και για μας τους ανθρώπους ισχύει ακριβώς το ίδιο. Αυτό όμως δεν πρέπει να αποτελεί άλλοθι για να καθόμαστε στα αυγά μας σα ράθυμοι Βούδες και να τα φορτώνουμε στον κόκκορα!χαχαχα

    Καλή σου μέρα και καλό Σ/Κ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. χαμένο επεισόδιο, ω ναι, η αδράνεια είναι όντως μια έννοια για την οποία μπορούν πολλά να ειπωθούν. Για το κεκτημένο της ταχύτητας, ενώ έτσι είναι, ένιωσα να σου πω πως τίποτα κεκτημένο δεν έχω/με. Ούτε καν τη ροπή που μας κάνει να γυρνάμε γύρω από τον εαυτό μας αενάως, ή να κυνηγάμε την ουρά μας, ή να μη μπορούμε να κοιμηθούμε επειδή στριφογυρίζουμε. (και η ροπή μεγάλο θέμα ε;)

    Καλή σου μέρα :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. Nils σ ευχαριστώ για τον κόπο να μου απαντήσεις – κατ αρχήν. Και για όλα τα υπονοούμενα και μη, ερωτήματα που προκύπτουν από την απάντησή σου, επίσης.

    Το αρχικό σου ερώτημα ήταν αν η αδράνεια είναι κάτι αντίστοιχο του Υπερεγώ.
    Με βάση οτι “το Υπερεγώ σε καταστέλλει ενώ το Εκείνο (Αυτό) σε πυροδοτεί”, μια πρώτη απάντηση θα ήταν όχι. Η αδράνεια δεν είναι κάτι αντίστοιχο του Υπερεγώ.
    Πρόσεξε, υπάρχει μια μικρή διαφορά. Άλλο πράγμα μένω ακίνητος, (στα ψυχικά όργανα (lol) υπάρχει και η “απάθεια”), άλλο πράγμα αντιδρώ σε κάθε προσπάθεια αλλαγής της κινητικής μου κατάστασης. Αντιδρώ σε κάθε δύναμη που πάει να μου επιβάλλει αλλαγή της κινητικής μου κατάστασης. Και στη συγκεκριμένη ανάρτηση, η αδράνεια εμφανίζεται ως προστασία.

    Η Αδράνεια λοιπόν, δεν καταστέλλει το σώμα. Επενεργεί στις εξωτερικά επιβαλλόμενες δυνάμεις για να διατηρήσει το είναι του. Είναι δική του ιδιότητα. Είναι κάτι σαν το αυτόνομο νευρικό σύστημα.(άλλος έρωτας αυτός)

    Δεν ξέρω αν απάντησα έστω και λίγο – χωρίς το λυρισμό των ποιητών. :)

    Μου επιτρέπεις να ρωτήσω με τη σειρά μου;

    Λες, “τα αυθαίρετα συμπεράσματα είχαν πάντα έναν λυρισμό που με γοήτευε παράφορα, ως μια επιπλέον πραγματικότητα”.

    Αυθαίρετο συμπέρασμα, να υποθέσω σε σχέση με τους νόμους της φυσικής και της μηχανικής ή σε σχέση με την εντιμότητά τους; και αν ναι, η αυθαιρεσία δεν έχει εντιμότητα; και τι είναι λυρισμός σ αυτή την περίπτωση;

    Και εν τέλει το ερώτημα είναι: Αυτό που σε γοήτευε ήταν η αυθαιρεσία του συμπεράσματος, το συμπέρασμα, ο λυρισμός, ή η επιπλέον πραγματικότητα;

    Σ ευχαριστώ για την επίσκεψη Nils. Και για το σχολιασμό σου. (ήλπιζα, σ αυτή την ανάρτηση, η θέση, να είναι στα σχόλια).

    Καλή σου μέρα :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. Αγαπητέ Ράκε – θεέ
    (θα μπορούσατε να είστε ρακόθεο και να έχετε παρόμοιες επιδράσεις, στην κάμψη του ορθολογισμού, με το ρακόμελο)

    Η Θλίψη, είναι μια μορφή Καταπόνησης. Καταπόνηση είναι η αιτία που προκαλεί παραμόρφωση σε ένα σώμα. Οι καταπονήσεις έχουν την αιτία τους σε επιβολή εξωτερικών δυνάμεων.

    Η θλίψη τώρα, είναι η καταπόνηση που τείνει να συμπιέσει τα άτομα (του σώματος ) κατά μια συγκεκριμένη διεύθυνση. Αυτή η συμπίεση προκαλείται από δύο αντίθετες δυνάμεις που δρουν οριακά στον φορέα, με φορά προς τα μέσα.

    Παρόμοια δράση δυνάμεων, προκαλεί και το Λυγισμό, ο οποίος είναι πολύ πιο επικίνδυνο είδος καταπόνησης.

    ¨Όσο για την πρόταση περιορισμένου χρόνου – δεν την αφαίρεσα.
    Αυτοκαταστράφηκε γιατί τέτοιου είδους προκλήσεις μόνο στιγμιαίες και κρουστικές μπορεί να είναι. Μια τέτοια πρόκληση μπορεί κάλλιστα να είναι φορτίο (προς κάθε κατεύθυνση)

    Τα φορτία, δηλαδή οι δυνάμεις αλλά ΚΑΙ οι Ροπές, που καταπονούν ένα σώμα, κατατάσσονται και ανάλογα με τη χρονική τους συνάρτηση σε
    Μόνιμα
    Κρουστικά ή Στιγμιαία
    Εναλλασσόμενα ή Δυναμικά

    Try me... (λέει το αδρανές)... if you dare!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  14. περήφανη μανιάτισσα, αν καθήσουμε στα αυγά μας σαν βούδες, θα έχουμε μια υπέροχη ομελέτα και τίποτα δε θα μείνει για να φορτωθούν τα κοκόρια!

    Τα άλλοθι γενικώς, είναι ένα θέμα - όπως και η Αδράνεια - η οποία να τονίσω - οτι δεν είναι ακινησία.

    Καλημέρα Λυγερή και Λεβεντόκορμη κόρη! :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  15. "Θανατούλη μου", τον ρωτάω, "αξίζει τον κόπο, αν είναι να με πάρεις σε πέντε λεπτά, να κάτσω να απαντήσω σε κάποια σχόλια στης SoDurck;"

    "Ρακούλη μου", μου λέει [έχουμε, όπως καταλάβατε, μια κάποια οικειότητα, μετά από τόσα χρόνια γνωριμίας], "ό,τι θες κάνε. Αρκεί αυτό που θα κάνεις να σε ευχαριστεί. Στο κάτω κάτω τα δικά σου πέντε τελευταία λεπτά θα είναι."

    Τον ευχαρίστησα, για μια ακόμα φορά.

    Τα τελευταία πέντε λεπτά της ζωής μου, θα τα περάσω πίνοντας καφέ στη λιακάδα.

    Αυτό με ευχαριστεί τώρα.

    Αν δεν με πάρει σε πέντε λεπτά, κάποια άλλα πέντε λεπτά θα τα περάσω ευχάριστα συνεχίζοντας εδώ...

    Καλημέρα σε όλες και όλους σας! Να περνάτε καλά! Μπορείτε και καλύτερα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  16. Καλημέρα!
    Υπάρχει και η δυσθραυστότητα. Δεν την πήρε το μάτι μου. :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  17. Αγαπητέ Ρακούλη, πολύ κακώς τον ρώτησες. Σαφώς και στον ήλιο θα πρέπει να είσαι και όχι μόνο για πέντε λεπτά....

    Να κρατάς την εφημερίδα ανάποδα για να σου πω γειά...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  18. nefosis, όλα εγώ θα τα πω; άσε που αν μπούμε στα χωράφια της ασυνέχειας και των ρηγμάτων... θα πέσουμε στο πηγάδι.

    Σε προκαλώ δημοσίως όμως και περιμένω... :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  19. nefosis, να προτείνω και τον τίτλο του πόστ; "αισθησιακή μηχανική" ή μήπως "αισθησιακή θραύση";

    περιμένω... χοχοχο!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  20. Παρεξηγημένη πολύ η αδράνεια ως ιδιότητα. Δεν είναι τεμπελιά, είναι ο χρόνος που χρειάζεται κανείς για να σκεφτεί εάν θα κάνει κάτι και τι. Ένα σώμα δεν μπορεί να ακολουθεί αγόγγυστα τη κάθε δύναμη, να τρέχει έτσι απλά στη φορά της.
    Υπάρχει εγωισμός και στη φυσική!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  21. Φαούδι, αφού το γονίδιο είναι κατ εξοχήν εγωιστικό, πως θα μπορούσε να μην είναι η φυσική;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  22. Φαούδι θεά!

    (νομίζω πως από δω και πέρα θα υιοθετήσω καινούριο τρόπο σχολιασμού στα μπλογκ - επικροτώντας σχολιαστές που μου φαίνονται εύστοχοι και εμπνευσμένοι - με κίνδυνο να μου κάνει ban κανένας εύφλεκτος οικοδέσποτας, φυσικά - αλλά χωρίς κινδύνους τι θα ήταν οι ιδιότητες που διατεινόμεθα πως διαθέτουμε;)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  23. Γιατί να σας κάνει μπάν(μ); τα εύστοχα σχόλια, δίνουν άλλη αξία στο κείμενο και οι εμπνευσμένοι σχολιαστές ομορφαίνουν το μπλόγκ.

    Στο παρόν ιστολόγιο θα είναι τιμή η υιοθεσία του τρόπου που λέτε.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  24. Μη μ'αποκαλείς τεμπέλη και μου σπας το ηθικό
    η καρδιά λεφτα δε θέλει για να πει το σ'αγαπώ


    Τέρμα οι επιστημονικές αναλύσεις τώρα μιλάει η πενιά!
    Καλό μεσημέρι
    http://www.youtube.com/watch?v=FIS_hFlktYk

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  25. Μπανγκ μη μου κάνει μόνο, γιατί τότε χαθήκαμε...

    Μερσί, Soduck.
    Χαίρομαι που δεν σε απελπίζουν οι τρέλες μου...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  26. moodytimes ακριβώς αυτό ήταν το ζητούμενο. Να κάνουμε την επιστημονική ανάλυση, πενιά και ώπα!

    Κορυφαίος ο άσμας!

    Χαίρε!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  27. Αγαπημένη μου, SoDurck…
    Με μια μικρή καθυστέρηση, λόγω αδράνειας…
    Σίγουρα δεν ήμουν αρκετά σαφής στην προηγούμενή μου απάντηση. Εξάλλου, μεταξύ μας, ποτέ δεν ήμουν υπέρμαχος της σαφήνειας πράγμα που δίνει μια κάπως χαοτική διάσταση στις συζητήσεις μου. : p
    Το Υπερεγώ δεν είναι σκληρό από φύση, αλλά από θέση. Ο ρόλος του είναι να προστατεύει από οτιδήποτε θεωρεί εκείνο ως επικίνδυνο ή ανήθικο ή απρεπές κτλ. Τώρα το τι θα αντιληφθεί ως τέτοιο και για ποιο λόγο, είναι μεγάλο θέμα. Υπό αυτή την έννοια λοιπόν, το Υπερεγώ θα μπορούσε να λειτουργεί σαν την Αδράνεια.

    Είμαι της άποψης ότι τα αυθαίρετα συμπεράσματα στοιχειοθετούν πάντα μια επιπλέον πολύ προσωπική πραγματικότητα. Γι αυτό και δείχνω μεγάλη κατανόηση σε όσους συμπεραίνουν έτσι και εκλαμβάνω ως πολύ έντιμη αυτή την αυθαιρεσία.

    Οι νόμοι της φυσικής και της μηχανικής μου μοιάζουν επίσης πολύ έντιμα αυθαίρετοι.

    Και για να καταλήξω στο τι με γοητεύει…
    Ας πούμε πως με γοητεύει η συμμετοχή - συνενοχή σε τέτοιου τύπου αυθαιρεσίες και ο άκρατος λυρισμός της δυαδικής (;) πραγματικότητας που προκύπτει από αυτές.

    Βρίσκω τη γραφή σας πολύ λυρική. Να γράφετε, σας παρακαλώ!
    Ευχαριστώ για τη φιλοξενία! Ελπίζω να μην την καταχράστηκα πολύ ασυναρτώντας και αυθαιρετώντας.

    ΥΓ: Επίσης, ελπίζω όλο το παραπάνω να διαβάστηκε σε ρυθμό 9/8 ή 4/4 για να είμαι εντός πλαισίου πενιάς.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  28. όσο κι αν σας αρέσει η ιδέα (απ όσο μπορώ να καταλάβω) σ αυτή την περίπτωση ούτε ασυναρτήσατε ούτε αυθαιρετήσατε. Νομίζω οτι κατάλαβα τι λέτε.

    Έμεινε ο λυρισμός (θα κοιτάξω στα λεξικά).

    Σας ευχαριστώ για τα καλά σας λόγια.

    (εγώ το διάβασα με ρυθμό υπαγόρευσης πάντως, γιατί έχω κι εναν περιορισμό αντίληψης)

    :) Ευχαριστώ για όλα. ελπίζω να σας βλέπουμε συχνά.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  29. Αγαπητή Theorema, παρ' ότι με κολακεύει αυτός ο χαρακτηρισμός, οφείλω να επισημάνω ότι αυτές οι θεοποιήσεις ταιριάζουν σε αξιώματα, όχι σε θεωρήματα!

    Την καλημέρα μου σε όλους!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  30. Εντελώς οικείος της κατάστασης,ειδικά στον καναπέ,την καλησπέρα μου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  31. Καλημέρα και καλή εβδομάδα σε όλες/όλους!

    [Μια βολτίτσα είπα να βγω κι εγώ στη λιακάδα για καφεδάκι, και μόλις τώρα "επιστρέφω", μετά από δεν-θυμάμαι-πόσα ρακόμελα και ούζα. Ένα ρακομελάκι πάντως e-πιώθηκε στην υγειά της οικοδέσποινας. Έστω και προκαταβολικά, όπως αποδείχτηκε σήμερα. Εβίβα!]

    _ _ _ _ _ _ _ _

    @ Nils Holgersson

    Στο θάνατο ούτε φτάνουμε ούτε τον περιμένουμε. Παρέα τον έχουμε απ' τη στιγμή της σύλληψης... Μμμμ! Ας μην το χοντρύνω τόσο: απ' τη στιγμή της γέννησης. Παρέα...

    _ _ _ _ _ _ _ _ _

    @ Theorema

    Υπερβολική σας βρίσκω όσον αφορά την πραγματική μου ταυτότητα :-)

    Προφανώς κάποια φλέβα σας "χτύπησα". Τι σας άρεσε; Το "move, if you dare!". Το έχω ακούσει πολλές φορές στη ζωή μου. Τελευταία το ακούω με "ανησυχητική" συχνότητα. Το διασκεδάζω. Δεν μπορώ να πω...

    _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _

    @ Γενεθλιάζουσα

    Ποια εφημερίδα να κρατήσω ανάποδα; Αναποδογυρίζω και μόνος μου όταν θέλω...

    Τελείωσαν τα περί στατικής μηχανικής και αντοχής υλικών;

    Κινητική δεν έχει; Η μάζα μπορεί να είναι το μέτρο της αδράνειας, αλλά αν της δώσουμε ταχύτητα τότε μπορούμε να μιλήσουμε και για ορμή. Ε;

    Ηλεκτρισμό;

    Οπτική;

    Μας ανοίξατε την όρεξη και μας αφήνετε στα κρύα του λουτρού.

    Είμαστε απαιτητικοί, το ξέρουμε, αλλά δεν φταίμε εμείς. Τάξατε. Κι αφού τάξατε...

    Χρόνια πολλά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  32. Αγαπητέ μου Ράκε, τίποτα δεν τελειώνει. είπα να κάνω ένα διάλειμμα, για να "θυμηθώ τα σημαντικά". Τα γενέθλια μας οδηγούν σε απολογισμούς...

    Ορμές, Ροπές... όλα σε πλήρη δράση!

    Ευχαριστώ δια τας ευχάς!

    ΑπάντησηΔιαγραφή