Σελίδες

Δευτέρα, 16 Ιανουαρίου 2012

1 γρΑμμα

Σταμάτησε στη μέση της λέξης. Τα πρώτα δευτερόλεπτα, απλώς έψαχνε στο μυαλό της, όπως όταν της έλειπε μια λέξη και ήξερε πως μετά από λίγο θα εμφανιζόταν. Εψαχνε... περίμενε... άφησε το βλέμμα της να χαζέψει απέναντι... Κοίταξε πάλι τη μισή λέξη... κάτι της έλειπε... Όλα τα γνωστά μισά που θα μπορούσαν να τη συμπληρώσουν, δεν έλεγαν αυτό που ήθελε να ειπωθεί. Καμία απ τις γνωστές λέξεις δεν θα άρμοζε... δεν θα άγγιζε αυτό που ήθελε να ειπωθεί.

Ίσως αν άλλαζε λέξη. Ή ίσως αν άλλαζε τη σειρά στις ήδη υπάρχουσες λέξεις; Τίποτα... κανένα φως... καμία αννάσα....
Σηκώθηκε, έκανε μερικά βήματα στο δωμάτιο... άνοιξε το παράθυρο να μπει κρύος αέρας. Η συκιά απέναντι έσπασε στη μέση. Κρίμα... τώρα θα βλέπει πιο πολλούς απέναντι.
Ξανακάθησε στο γραφείο. Η λέξη μισή, έτσι απότομα σταματημένη, αιωρείται εν αναμονή....
Άνοιξε συρτάρια... γεμάτα μολύβια ξύστρες, γόμες, διορθωτικά, χάρακες... άδεια από γράμματα.  Ούτε ένα τόσο δα γράμμα...
Ένα τόσο δα γράμμα κι ας είναι και πεζό. Κι ας είναι και κεφαλαίο. Δε μπορεί να αφήσει τη λέξη μισή, μα της λείπει ένα γράμμα.. Ένα γράμμα να την κάνει όπως θέλει να είναι αυτό που θέλει να ειπωθεί.

- Πώς θέλει να είναι αυτό που θέλει να ειπωθεί;
- Δεν ξέρω. Δε λέει.
- Γιατί;
- Δε μπορεί. Θέλει το γράμμα που λείπει για να μπορέσει. Αλλιώς η λέξη μου θα μείνει άναση.
- Έλα να τα πάρουμε με τη σειρά. 24 είναι. Κάποιο θα αναγνωρίσει τη θέση του.
- Λες; Για πάμε... άλφα ... βήτα.... γάμα...

...και έβαζε δίπλα στη μισή λέξη το κάθε γράμμα. Τίποτα... καμιά ανάσα στον ορίζοντα. Έφτασε στο ω... το έβαλε κι αυτό. Τίποτα. η λέξη χλωμή...

- Πρέπει να βρω το γράμμα που λείπει...
- Μα έβαλες και τα 24
- Μπορεί να μην είναι μέσα σ αυτά. Κάπου πρέπει να υπάρχουν κι άλλα.
- Που θα το βρούμε;
 - Δεν ξέρω. Δε μπορεί, κάπου θα υπάρχει. Μόνο αυτά τα 24 υπάρχουν στον κόσμο; Πού υπάρχουν σκόρπια γράμματα; Δεν υπάρχουν γραφεία αζήτητων ή χαμένων γραμμάτων; 


Αφιερωμένο στην katabran για όλες τις φορές που μ έχει κάνει να νιώσω α-γράμματη και για το σχόλιό της στον καθρέφτη που έγειρε... 

47 σχόλια:

  1. Μάλλον συναίσθημα ψάχνει η λέξη και όχι γράμμα. Συναίσθημα αντί λογικής δηλαδή...;)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ναι, έσπαγα το κεφάλι μου να σκεφτώ αλλά αυτό είναι:)! Συναίσθημα...όχι γράμμα!!

      Διαγραφή
  2. χμ... κάτι ξέρεις εσύ! για πες... ένα συναίσθημα που εκφράζεται με ένα γράμμα. (παίζουμε;)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Με ένα ε?? χμμμμ...Ως επιφώνημα θα μπορούσε να'ναι, ένα Ααα χαρούμενο ή ένα ααα...λυπημένο...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. θα μπορούσε να είναι ένα α! κάθετο κι ακαριαίο!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Πώς λέγεται αυτό που βλέπεις τις λέξεις-σκέψεις σου γραμμένες από το χέρι κάποιου άλλου;

    Εκτός απ'τις λέξεις, χάνονται και τα γράμματα;

    :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Είναι φορές που θέλω να πω κάτι, έχω τη λέξη κάπου στο μυαλό μου...αλλά δε μου βγαίνει σε λόγια ή γράμματα...:)!

      Διαγραφή
    2. και οι τελείες και τα κόμματα... τα ερωτηματικά και τα θαυμαστικά!
      τα πιο ανθεκτικά είναι τα αποσιωπητικά...

      Διαγραφή
  6. μα ποιος σας είπε πως μου λείπει ένα γράμμα!;
    ένα ράμμα μου λείπει γιατρέ μου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Πόσο σε καταλαβαίνω...(αποσιωπητικά)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. πόσο νιώθω τι λένε τα αποσιωπητικά σου...

      Διαγραφή
  8. Μα τόση "φασαρία" για ένα γράμμα; Ούτε η... μαντάμ Μποβαρύ να ήσασταν! [Ο Γουστάβος ήταν "κολλημένος" και με τις λέξεις και με τα πραγματολογικά.] Καλά κουράγια! :-)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. με είπατε "κολλημένο Γουσταβο";; και γω θα πάρω το β θα του κουρέψω λίγο την κορυφή και θα γίνει ένα ωραιότατο ρ! και θα γουστάρουμε και οι δύο! :)

      Διαγραφή
  9. Χαμένα γράμματα σίγουρα υπάρχουν καθώς νομίζω πολύυυ παλιά, τα γράμματα ήταν 28. Τώρα αν μπορείς να τα αναζητήσεις, δεν γνωρίζω. Μήπως θα σε διευκόλυνε κανένας αριθμός? Ξέρω ότι τουλάχιστον οι αριθμοί κάνουν μουσική και μέσω της μουσικής μπορείς σίγουρα να δώσεις "ανάσα" σε μια λέξη, μ?

    http://youtu.be/8a0ceJwLPgM

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. α με τους αριθμούς πράγματι μπορείς να κάνεις πολλά... εκεί είμαι στο γήπεδό μου. με τα γράμματα και τις λέξεις είμαι σε ξένα χωράφια και πάω μπουσουλώντας... :)

      ωραίος αριθμός το π!

      Διαγραφή
  10. Πάρε ένα μολύβι ή ένα πινέλο και άρχισε να ζωγραφίζεις. Κι αν αυτό δεν σου δείξει το γράμμα, ξεκίνα να παίζεις μουσική με το μολύβι, με τα χέρια σου, με τα πόδια, με ό,τι έχεις εύκαιρο (και μουσικό).
    Κι αν πάλι δεν ακούσεις το γράμμα, πάρε το βαφτιστήρι σου τηλέφωνο!

    Καλό βράδυ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. αν πάλι δεν το ακούσω, ίσως να μη φταίει η μουσική. αν και εδώ που τα λέμε, η μουσική, αν την πιάσω με οποιοδήποτε μέλος μου, θα κάψει τις νότες της.

      Αλλά το βαφτιστήρι είναι σίγουρη λύση. θα έχω ξεχάσει και τη λέξη και το γράμμα!

      Καλό βράδυ και σε σένα Φαούδι!

      Διαγραφή
  11. να πω; Να προτείνω το Βήτα; Τη 2η προσπάθεια μετά την πρώτη ήττα και την τρίτη και την τέταρτη. Την ήττα, που πάλι λάθος είναι, πάλι ανορθόγραφη, όμως μακριά ακόμα κατά 22 γράμματα-ράμματα-βήματα από το Ωμέγα. Καλημέρα αγαπημένο νυχτοπούλι/νυχτοπαπί!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. Να το προτείνεις πρωινό συννεφάκι!!

    Να συμπληρώσω στη σκέψη σου, πως το βήτα είναι και βίος είναι και vita. Μια δεύτερη και τρίτη ήττα που μοιάζει συνώνυμη της ζωής.
    Αν τώρα, το βήτα, το δει κανείς στην αγγλική του μορφή, δηλαδή v θα μπορούσε να το μπερδέψει με το ελληνικό ν που θα μπορούσε να είναι η αρχή μιας νίκης.

    Καλημέρα!!! (ήπιες τουλάχιστον καφέ; ή σε ζαλίζω χωρίς καφεΐνη στο αίμα)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Για σκέψου πόσοι συμβολισμοί καμουφλαρισμένοι σε ένα γράμμα κρυμμένο στην αλφαβήτα. Λες και κάποιος να θέλει να παγιδεύσει τους φιλόδοξους, τους αγχωμένους με τις πρωτιές ή τους πεσιμιστές, τους ερωτευμένους με το τέλος.

      Διαγραφή
    2. εκείνο που σκεφτόμουν πριν λίγο, ήταν την "πολυτέλεια" που ζω. το να μπορώ (ακόμη) να κάθομαι σε ένα σχετικά ζεστό σπίτι και να συλλογίζομαι τα γράμματα που λείπουν. ένιωσα κάτι σαν ενοχή. μετά σκέφτηκα να το απολαύσω γιατί δεν ξέρω πόσες μέρες ακόμα θα μπορώ. μετά σκέφτηκα οτι η ζωή είναι πανίσχυρο κίνητρο, οπότε θα τα καταφέρουμε. κι αν όχι, δεν πειράζει. τι είχαμε τι χάσαμε. μήπως κι αυτή η ζωή δική μου ήταν; το Δ που έλειπε. όπως Δανεικό, όπως Δέος. Αυτό το τρίγωνο Δ δεν είναι σήμα κινδύνου; έχει κι ένα θαυμαστικό μέσα του! (ασυναρτώ επικινδύνως νομίζω).

      Διαγραφή
  13. Και τα γράμματα σπάνε καμιά φορά. Από τον αέρα. Και έτσι βλέπουμε απέναντι πιο καθαρά. Και μας βλέπουν.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. κι αναρωτιόμουν... δεν θα προσέξει κανείς τη συκιά και τους απέναντι;

      Καλημέρα Γιώργο :)

      Διαγραφή
    2. Παρακαλώ περάστε από τα μέρη μου (μήπως και με συγχωρέσετε που δεν θα αναρτήσω τα 10 του 11) ["tee hee hee"]

      Διαγραφή
    3. Αχ πόσα ξέρεις πόσα ξέρεις!! το ξέρεις ότι το κάνεις χαριτωμένα αυτό και δεν θα μπορέσω να σου θυμώσω και το εκμεταλλεύεσαι! αχ! αγόρια!! :)

      Διαγραφή
  14. Καλημέρα....

    Καμιά φορά θα πρέπει να είμαστε ευχαριστημένοι με όσα ήδη έχουμε....και η σημερινή πραγματικότητα είναι γενικά γεμάτη με ελείψεις...οπότε είμαστε γενικά και στο πνεύμα της εποχής...το υπόλοιπο κείμενο έχει ένα δικό του νόημα , φαντάζομαι...αφήστε το να ξετυλιχτεί και άστε εμάς, τους αναγνώστες να συμπληρώσουμε το γράμμα που στον καθένα μας λείπει...έτσι είτε γράμμα είτε συναίσθηκα , θα εκτυλιχθεί αναλόγως τις ελείψεις ή τις διθέσεις του καθενός...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. δεν έχω συνηθίσει ακόμα το νέο τρόπο απάντησης οπότε σας πήγα παρακάτω :)

      Διαγραφή
  15. Μπορεί να είναι εκείνο το j που κάποτε υπήρχε κάποτε στα αρχαία..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Jokerακι, τι ήχο είχε εκείνο το γράμμα; και τι χρώμα; έχεις καμία υποψία; Ξέρεις άλλα γράμματα που να έχουν χαθεί; (κι ας μην ήταν ελληνικά - δε με πειράζει).

      Χάρηκα που σε είδα :)

      Καλή σου μέρα!

      Διαγραφή
    2. Εκείνο το γράμμα χρησιμοποιήθηκε για να αποδώσει έναν αρχαίο φθόγγο. Δεν ξέρω τον ήχο του, ξέρω όμως το όνομα του..Γιώτ! Από τα ελληνικά κάποτε χάθηκε και το F που το έλεγαν Δίγαμμα επειδή μοιάζει με δύο Γ μαζί..Φήμες λένε ότι το χρώμα τους ήταν το λευκό αλλά κάποτε έγινε διαφανές γι'αυτό και χάθηκαν και κανείς δε μπόρεσε να τα βρει..
      Α! Ξέρω και για ένα ακόμη..ένα που έμοιαζε με το N αλλά η γραμμούλα δεν ήταν από πάνω προς τα κάτω αλλά από κάτω προς τα πάνω..Αυτό το γράμμα λεγόταν Κόππα. Βρισκόταν πάντα ανάμεσα στο Π και στο Ρ και δεν έκανε παρέα με τα άλλα γράμματα. Ο ήχος του ήταν σαν κ . Έτσι κάποια μέρα αποφάσισαν να κρατήσουν μόνο ένα κ και έτσι έδιωξαν το καημένο το Κοππα.. Από τότε κανείς δεν το έχει ξαναδεί..Όσο για χρώμα,λένε ότι ήταν Γκρι γιατί ήθελε να περνά απαρατήρητο, σε αντίθεση με το κ που είχε έντονο χρώμα, γι'αυτό και προτίμησαν να το κρατήσουν στο αλφάβητο. Αυτά γνωρίζω. Άμα μάθω και για άλλα, θα ξανάρθω.. :)

      Διαγραφή
  16. Αναζητώντας τα χαμένα γράμματα. Ωραίο μου φαίνεται. Καλησπέρα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. λες να φτιάξουμε το κυνήγι του χαμένου γράμματος; θα έχουμε και χάρτη; μμμ μ αρέσει νομίζω η ιδέα. πότε ξεκινάμε;

      Διαγραφή
  17. χρηχα, πολύ ευχαρίστως να σας αφήσω να ψάξετε και να συμπληρώσετε και το γράμμα και το συναίσθημα... άλλωστε τίποτα αντίθετο απ αυτό δεν ήταν στις προθέσεις μου και στις επιθυμίες μου...

    Εύχομαι ολόψυχα να το βρείτε όπως και οι ελλείψεις ποτέ να μη γίνουν κύκλος. :) (στη γοητεία της αναζήτησης αναφέρομαι)

    Καλημέρα σας!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Kαλησπέρα....

      Όταν η αναζήτηση κρατιέται ζωντανή , και μοιράζεται σε όλους...

      Όταν το ψάξιμο δίνεται με εκκίνηση και δίνεται σε όλους, όσους είναι σε επαφή και συνιστούν με τον τρόπο αυτόν "κύκλωμα"...με την έννοια του κυκλώματος στα ηλεκτρικά δίκτυα περισότερο και όχι με όρους πολιτικούς- προτιμώ, γιατί ότι πολιτικό έχει μια μυρωδιά αποσύνθεσης στις μέρες μας....

      Όταν οι σκέψεις μοιράζονται ,επηρεάζονται,αλληλεπιδρούν, διαμορφώνονται...

      Εκεί ο κύκλος είναι επιθυμητός...εκεί το "κλείσιμο" του κύκλου μπορεί και να αποτελεί σκοπό και προορισμό....

      Εκεί το κλείσιμο του κύκλου μας βγάζει από την απομόνωση, μας κάνει συμμέτοχους , μας δικτυώνει και μας απογειώνει....μας βάζει στον δρόμο να πάμε ένα βήμα παρακάτω....

      Φυσικά όταν έχεις πια κάνει το πρώτο βήμα , έχεις ήδη εκπληρώσει τον μισό σκοπό μιας πορείας....

      Τώρα που θα μας οδηγήσει ο δρόμος, άγνωστο...αλλά πέτρα που κυλάει δεν χορταριάζει.....κι αυτό είναι ήδη κέρδος....

      Διαγραφή
  18. Υ.Γ.:Να με συγχωρείτε για το ότι στην απάντηση πήρα λίγο αλλιώς το σχόλιό σας , (παραβλέποντας κατά λάθος την λέξη "έλλειψη") σαν ευχή :να μην κλείσει ποτέ ο κύκλος......

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. χμ... πολλά τα θέματα και οι ερμηνείες τους επίσης. Πέρα απ όλα όσα μπορεί να σηματοδοτεί ο κύκλος σαν έννοια και σαν συμβολισμός και με τα οποία συμφωνώ - και γιατί όχι, θα ήθελα να σας πω πως εννοώ εγώ τον κύκλο και ειδικά σε σχέση με το ελλειπτικό σχήμα. Ο κύκλος λοιπόν, στον δικό μου ασυνάρτητο τρόπο σκέψης, συμβολίζει το "άψογο", το "όπως πρέπει". Ο κύκλος είναι ένα "εκνευριστικά" τέλειο σχήμα που λέει και μια καλή μου φίλη. Όλα πάνω του είναι σωστά μετρημένα. Δεν χάνει τίποτα από πουθενά. όλα σωστά και όλα μετρήσιμα. Τον έσωσε λίγο εκείνη η προσπάθεια να τον τετραγωνίσουν αλλά ας μη μπώ σ αυτό το χωράφι. Αυτή η "τελειότητα" λοιπόν του κύκλου, θεωρώ ότι δεν είναι καθόλου κοντά στην ανθρώπινη φύση και τα ανθρώπινα μέτρα. Σε αντίθεση με το ελλειπτικό σχήμα, το οποίο - κατά την ταπεινή και ιδιότροπη άποψή μου - είναι πολύ συγγενικό στην ανθρώπινη φύση μας. Μ αυτή την έννοια λοιπόν, εύχομαι, η έλλειψη να μη γίνει ποτέ κύκλος, ώστε πάντα να διατηρεί τα ανθρώπινα μεγέθη αλλά και επειδή πάντα η έλλειψη δημιουργείται από την έλξη. Αν γίνει κύκλος - που στην πραγματικότητα, τέτοια τελειότητα δεν υπάρχει - θα πάψει να νιώθει πάνω της την επίδραση της έλξης. και αυτό, αλήθεια σας μιλώ, μου φαίνεται το πιο θλιβερό που μπορεί να μας συμβεί.

      Σας ευχαριστώ για την ευκαιρία που μου δώσατε να ξαναπώ για το πολυαγαπημένο μου θέμα της έλλειψης (νομίζω οτι ποτέ δεν θα βαρεθώ να το σκέφτομαι και να μιλώ γι αυτό)

      Καλό σας βράδυ με τις ευχές μου διαθέσιμες να τοποθετηθούν σε όποιο περίγραμμα θα σας έκανε χαρούμενο. :)

      Διαγραφή
    2. καλησπέρα....

      κι εγώ χαίρομαι να διαβάζω για την θεωρία σας σχετικά με την έλξη που δημιουργεί ελλείψεις....

      βασικά η τελειότητα υπάρχει σε όλα τα γεωμετρικά σχήματα στην λεγόμενη Ευκλείδειο γεωμετρία, όπου όλα είναι μετρήσιμα και εξηγήσιμα με "χάρακα και διαβήτη"....

      μια τελειότητα που δεν είναι υπαρκτή, όμως....

      δεν είναι ένα φυσικό μέγεθος...είναι μαθηματικά μεγέθη....θεωρίες δλδ...

      η πραγματικότητα στην πραγματικότητα έχει μόνο ελλειπτικές τροχιές πλανητών και δορυφόρων που έλκονται και έλκουν, όπως πολύ σοφά το θέσατε...

      ούτε μια ευθεία, ούτε έναν κύκλο...ούτε μια σφαίρα....πολύ δε περισότερο τρίγωνα ή τεράγωνα ή κύβους....μερικές απόπειρες ανθώπινων κατασκευών , μόνο....αφύσικα πράγματα...γιατί ξέρετε το ανθρώπινο πάντα είναι εχθρικό στην φύση .....δεν είναι ΜΕ την φύση αλλά πάντα απέναντι....

      Διαγραφή